Emek Şiiri - Kasım Kobakçı

Birbirine silah çekmese emek,
Perişan olmazdı, dünyada emek...
Halkları sırtından kimler vuruyor?
Bölünme cezası çekiyor emek.
*
Elbette direniş, en doğru yoldur,
Bölünen bizleriz, derdimiz boldur...
Yoksullar aç iken, zevkü sefada,
Bütün zalimleri zindana doldur.
*
Satılmış kalemler, ıslah olmadan,
Zafer mümkün müdür, birlik kurmadan?
Güç patronda, emekçiler başıboş,
Huzur gelmez, eşitliği bulmadan.
*
Doğa çalışana verirmiş, yoldaş!
Bilim ezilenin yitiği, yoldaş...
Küresel çeteler uzay gezerken,
Bütün emekçiler uyudu, yoldaş.
*
Sömürü düzeni yıkılmalı, bak!
Paranın gücüyle şımarır ahmak,
Halkların birliği olsa geberir;
Bütün sömürücü ağalar mutlak!
*
Özgürlük kavgası tatlıdır tatlı,
Zalimin tankına neylesin atlı?
Umut var! Yeis yok... Yaşasın devrim,
Yarınlar bizlerin, onur beratlı.
*
Özgür kalem der ki; emek ve yürek,
Hürriyet nerede? İzini sürek...
Emek dünyasında bitsin tefrika,
Zalimi gömeriz, biz kürek kürek.