Emanet Vatan Şiiri - Züleyha Aktaş

EMANET VATAN

(Şafağın Eşiği ve Veda)

Beni sessizce uğurladılar ana…
Sabah, henüz secdeden kalkmamıştım.
Ellerim semaya açılmış son duamda,
Yüreğim bayrağa emanet, ayan kalsın.
🇹🇷
Babam omzuma dokunup hiç susmadı,
Bazı vedalar ki sözü aramaz.
“Doğru yoldan ayrılma.” dedi yalnız,
O cümle göğsümde sönmeyen bir köz.
🇹🇷
Sokaklarda yalnız insanlar mı vardı?
Dualar yürürdü omuz omuza.
Bir ihtiyarın titreyen o elleri,
Yürekleri vurdu aynı hizaya.
🇹🇷
Bin yıllık bir nehir akardı derinden,
Malazgirt'in fermanı, Fatih’in hırsı…
O gece her sokak bir Çanakkale,
Şahitti gökler, meczetti bu büyük yası.
🇹🇷
Ölümün üstüne varmaktır şanım,
Hayata sırt çevirmek kimin kârı?
Yalnızca emaneti vermemek için,
Bir adım attım ki, gaye Hakk'ın rızası.
🇹🇷
O an bir ses yükseldi minarelerden,
Gök kubbeyi yarıp geçti bu nida:
“Esselâtü vesselâmü aleyke yâ Resûlallah…”
İşaretti bu, gelecektir elbette felah.
🇹🇷
Hoca ağır ağır okurken selâyı,
Gökyüzü dinledi, toprak da sustu;
Rüzgâr bile edeple geçti yanımdan,
Anladım ki sessizlik en büyük muştu.
🇹🇷
Sonra ateş düştü göğsümün ortasına,
Acıyı değil, emaneti düşündüm sonra.
Avuçlarım boş değildi o anda hiç,
Uğruna ömür verdiğim vatanım behiç.
🇹🇷
Ey ana… sakın saçına matem bağlama,
Ben kaybolmadım ki bu fani yolda.
Bir ezan vaktine karıştım şahidim,
Her sabah yükselen o seda da var ol da.
🇹🇷
Ey baba, mezarıma varınca baş eğme.
Toprak sessiz görünür, bil ki susmaz o.
Bayrağın gölgesinde dur ve an beni.
İmani duruş..! Bir Fatiha oku...Bir Fatiha oku…
🇹🇷
Bilsin zalimler..! Kökümüz yedi kat yer altından,
Dallarımız dahi uzanır Arş-ı Âlâ’ya.
Bizim fermanımız bellidir ezelden,
Baş eğmeyiz haramiye, ittiba etmeyiz riyaya.
🇹🇷
Bir gece hevesle saldıran o hainler,
Sandılar bu milleti bir avuç zayiat.
Görüntüde kardeş! kurşununu sıktı zalim,
Tankların altından yürüdü hakikat....
🇹🇷
Çarptı çelik duvara, bitti o ayin,
Hakk'ın tokadını yiyince o alçak.
Yurt bırakmadı haramiye bu zemin,
Bu toprakta hürriyet ebedi ancak!
🇹🇷
Bir hilal uğruna batan güneş,
Seherin nuruyla yırtar atar şeb.
Hakikat bir tektir, o da bu vatandır,
Bu destan ezelden ebede: Yâ Hak!

✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
14 Temmuz 2026, Saat 23:55