Taş olsa çatlardı, toprak olsa yarılırdı, Ama bir ana göğsünde taşır o dağı. Gitmek sadece bir adım değil, ölmektir bazen, Kopar mı sanırsın o kanın görünmez bağı?
Dünya bir yana çekilir, evlat bir yana, Tırnağı taşa değse, ananın ciğeri yanar. Bırakmak kelimesi sığmaz hiçbir lisana, Gözü kapalı olsa da yine evladını arar.
Ne rüzgâr unutturur kokusunu, ne yıllar, Etten tırnak kopar mı, kopmaz o sızı. Analar evladını bırakmaz, gömer içine, Alnına kazınmış en derin, en dilsiz yazı.
---
Konum: Kayseri, Türkiye Tarih: 28 Aralık 2025 Saat: 03:44
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 13.01.2026 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!