EMANET
Canımda can,
Benim diyordum, değilmiş.
Sahiplendiğim makam,
Benim diyordum, değilmiş.
Aldığım mal mülk,
Benim diyordum, değilmiş.
Anne, baba, kardeş, eş, çocuk,
Benim diyordum, değilmiş.
Yaşadığım köy,
Benim diyordum, değilmiş.
Gönlümde sevdalar,
Benim diyordum, değilmiş.
Anladım ki:
Bu bir kervan, gelir geçermiş.
Her can bir emanetmiş,
Velhasıl
Dünyada dünya emanet.
Her şey faniymiş.
26.01.2019/Bilal Dedeoğlu
Kayıt Tarihi : 26.01.2019 21:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!