Elveda Der Gibi Şiiri - Kasım Kobakçı

Gölgeler içinden yitip gidenler,
Karanlık sırları sükut edenler,
Bilinmez yollara sessiz gidenler,
Rüzgarla birleşip meçhul sürenler.
*
Sardılar ruhumu belli belirsiz,
Dokunup kalbime belli belirsiz.
*
Göklerden süzülen gizemli peri,
Bilinmez kimsenin gittiği yeri,
Döndürmez zamanı gözyaşı geri,
Rüyalar sarıyor sönen feneri.
*
Çizildi hududum belli belirsiz,
Duyuldu adım da belli belirsiz.
*
Çökmüş üstümüze koyu bir duman,
Durmadan ilerler amansız zaman,
Halimiz bilinmez, vermez ki aman,
Vuslatın yolları sarp ile yaman.
*
Göründü ufuklar belli belirsiz,
Silindi umutlar belli belirsiz.
*
Yılların yorgunu bir gölge kalmış,
Uykusuz gözleri rüyaya dalmış,
Sessizlik sesini elinden almış,
Kendini meçhul bir deryaya salmış.
*
Yüzümde çizgiler belli belirsiz,
İçimde sezgiler belli belirsiz.
*
Gönülden gönüle gizli bir alkış,
İlmekle işlenmiş o ince nakış,
Ruhu aydınlatan derinden bakış,
Karların altında bekliyor bak kış.
*
Üşüttün tenimi belli belirsiz,
Isıttın kanımı belli belirsiz.
*
Uçmaya yetmeyen bir kırık kanat,
Günbegün zorlaştı bu garip hayat,
Yaşamak denilen de ince sanat,
Zamanın çarkında bitmeyen feryat.
*
Duyuldu nefesim belli belirsiz,
Kesildi hevesim belli belirsiz.
*
Karanlık gecede parlıyor ateş,
Ufuktan usulca doğar o güneş,
Derin sessizliğe bulunmaz bir eş,
Uzaktan ağlıyor sılada kardeş.
*
Yaşardı gözlerim belli belirsiz,
Söylensin sözlerim belli belirsiz.
*
Sinemde tutuşan sönmeyen bir köz,
Dudaktan dökülen yaradır hep söz,
Aynaya bakarken buğulanmış göz,
İnsanın içinde sır olandır öz.
*
Görünüp aynada belli belirsiz,
Yansır bu dünyaya belli belirsiz.
*
Vadiler içinde sular çok serin,
Kuytuda saklanan sırlar hep derin,
Geçmişten bugüne kalmadı yerin,
Masalda uyuyan o güzel şirin.
*
Gülüyor uzaktan belli belirsiz,
Elveda der gibi belli belirsiz.