Acılara inat yaşatmaya çalışdığım çocukluk yanımın
Tiz çığlıkları ile uyanıyorum bazı sabahlar
Hiç bilemedim ki ben çocuk nasıl avutulur
Kendime yetişemediğim yerde ona koşarken
Yedi yaş çocuk ruhumda yaşlanıyor
Artık kahkahaları da yok kadar azalıyor
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta