Elmadağda Ateş Yanar Şiiri - Yasin Yüksel 2

Garip pervane.

Meydan kurulur yatsıya doğru
yâren gelir gönül meclise doğru
âşık sözün ateşinde aşka doğru
mısra hece hece düşer gönlüme

Elmandağ’yücesinden bir yel eser
söz; dağı buz gibi liğme liğme keser
âşık sözü aşkla söyler pervane döner
dost olan cananım önünde baş eğer

Yeşilderenin taşından duvarından
yel eser yücesinden yokuşundan
garip geçer yalın ayak dereşıhtan
sözü sûkût saklanır gözyaşından

kızılırmak yine deli hırçın çağlıyor
sevdalı sesim bozkırda çogalıyor
köz içimde bir hışımla harlanıyor
âşık gönlüm yâr ile kor alev,yanıyor..

ney çalınır sesi dolanır meydanda
Dolanır nefes yankısı her bir yanda
pervane döner ezeli susamış aşkla
sözüm kalır dillerde kurumuş dudakta

eğri basmaz eşiğe yalan girmez ocağa
doğru söz düşer yavaş yavaş bağırlara
kalbindeki sönmeyen ateşle düşer yola
divane pircasın gönülle korlarda yanar

bir gün yolun dostun ocağına düşer
bir gün yâr aşkı içine en derine işler
adın kalır her dem sevenler harmanında
garip pervane gönlüm vuslatı bekler