Değişti olan oldu, olmayan olmayacak şimdi.
Kapalıdır artık kelimeler düş görüyor sanki.
Biri unutmak için, biri ölmek için yaşıyordu.
Karanlıkta ne sözcükler sever lambasız gecelerin.
Tanımak için yanında olmak yetmez karanlığın.
Unutmak nankörce köşede kalan güneşin.
Sessizlik bom boş oda biter bir gün elbet.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta