Elif Lâmın başında aşikâr, sonunda sırmış,
Lâm ise âlem de evren, evren de kâinatmış,
He iki başlı, biri görünen öteki görünmeyen,
Gören özmüş bütünü, göz ise göremeyen.
Elif sen canımda canan tenim de canmışsın,
Sen de var olmuş herşey sonsuz tekmişsin
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta