Elif Şiiri - Miraç Kazcı

Geceler yine sensiz, yine sessiz,
İçimde dinmeyen bir sızı var.
Adını anmasam da biliyorum,
Bu kalp hâlâ seni arıyor, Elif.

Bir zamanlar gözlerinde kaybolurdum,
Şimdi gözlerimde yaş kaldı.
Sen giderken sustu bütün cümleler,
Bende yarım bir hikâye kaldı.

Elif, seni unutmak kolay değil,
Her sokak seni hatırlatıyor bana.
Bir şarkı çalıyor, içim parçalanıyor,
Çünkü her söz dokunuyor sana.

Belki sen çoktan unuttun beni,
Belki başka bir hayat kurdun.
Ben ise aynı yerde kaldım,
Senin bıraktığın o son cümlede.

Geri dön desen, hiç düşünmem,
Kırgınlığımı bir kenara bırakırım.
Çünkü insan bazen gururundan değil,
Sevdiğinden vazgeçemiyor.

Elif…
Adın dört harf, acın koca bir ömür.
Sen gittin, ben kaldım;
Bir yanım hâlâ seni sever,
Diğer yanım her gece seni kaybeder.