Eldin 2 Şiiri - Melahat Çetinkaya

ELDİN
Sen en uzak mesafaden
Gelip kalbime dokunabilen
sihirli eldin.
Bir düşün kollarında uyuturken gönlümü
İyot kokulu imbatlarla ıslanmış
gözlerimdeki nemi,
Silen şefkatli eldin.

Sen,
Gökte ararken yerde bulduğum
Şiirlerine meftun olduğum
Lacivert geceleri sabahlara bağlayan
Onca yıldız arasından,
Kayıp gönlüme dolan,
Çoban yıldızım,yürek sızım,
Gecikmiş zamanların diyeti imkansızımdın

Gelişin bahar muştusuydu
Gidişin eylül tortusu oldu içimde.
Başladı gönlümün kıyameti sessizce
Desem de tufandır senden sonrası
İnanma artık,
Çizdim senli şiirlerin üstünü
Boğazında düğümlenirken ,
Hıçkırıkları kalemin,
Onu tutup,ayrılığı yazdıran
Vefasız eldin.

Sahi sen kimdin,benim neyimdin?
Bir zaman can kadar yakın
Ama şimdi,
Yad elsin elsin.

MELAHAT ÇETİNKAYA