kendimden müstakil dünyamın penceresinden
uzatıp başımı
baktığımda dışardaki dünyaya
her seferinde
yıldızlar bir başka parıldamakta gök yüzünde
her biri ayrı ayrı değme dansözlere taş çıkartırcasına
raksetmekte
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




elbette herkes elden ayrıksı(farklı) sanar kendini
ayrıksıdır da zaten bir ötekine göre
oysa hepimiz aynı gezegenin ayrı dünyaları değilmiyiz gerçekte?
Düsündürdü... Sag olun. Tebrikler.
Senin yıldızların farklı olmalı,ne de olsa şair gözü hep farklı görür..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta