Gönül fukarası yapar mı servet
Çıkarından gayrı etmezken minnet
Vicdani zati yok ne bilir kıymet
İnsani değeri pul eyler de geçer
Hırsıdır yalnızca canda cananı
Kurmuş bencilliğe nefsi mekanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta