Kurumuş bir Eylül Yaprağıydı Veda,
Ayrılmış yüreklerde.
Ayrı’ydı işte her şey..
…El’di O artık El olmuştu…
Eylül’ün Son’uydu Bu Sevdâ’nın Son’u..
Kurumuş dudaklarda..
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Eylül hüzündür zaten ayrılıktır içi acıyan , yanan kavrulan ..
Taze yaprakların solması, vedasıdır hayata..
Sitemlerin çok yoğun sevgiliye.
Sitemin sevdaya dair ne varsa yaşanılası yaşanmıssa eğer
hatırası yeter sana
Kutlarım. Şiirle kal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta