Eksilen Şiiri - Yücel Özkü

EKSİLEN
Mevsimden çekildi sıcaklık,
Bulutlar göğsünde yağmuru unuttu.
Ufukta yüzünden kalan ışık,
Akşamın koynunda sustu.

Toprak susuyor avuçlarımda,
Çeşmelerin dili tutulmuş.
Turnalar geçiyor göğün kırık yerinden,
Her kanat içime sızı düşürüyor.

Kaç kez saldım sesimi ardından,
Gecenin içinde kayboldu.
Yokluğun bir taş gibi ağır,
Kalbimin kuytusuna oturdu.

Beni benden alan son bakışın,
Geceye düşen bir kor.
Sen uzaklarda göğünü taşırken,
Ben içimde eksilen gökle kaldım.

YÜCEL ÖZKÜ
7 Eylül 2026/10:11