devrimci bir tutum gibi azalan,
havva’nın çocukları gibi çoğalan
bir kimsesizlik ve kimsesizliğimiz;
sanki bir lara fabian konseri
kadavrasından öpüyorum mutluluğun
içtihâdsiz her adam adına yemin edebilirim ki;
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta