Her gün başka bir öykü kımıltıyla büyüyen
Yitik bir ömür akıp giden avuçlarımızdan
Sular aşındırdıkça gönlümüzün yollarını
Kimimizin dudağında eksik bir şarkı hayat
Kimimiz kayıp suretini arar kirli sularda
Tez zamanda harcadığımız sevgiler
Kıymetini bilemediğimiz duçar seneler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta