Kalem tutmayı kavrattın
Harfleri bir bir tanıttın
Okumayı sen öğrettin
Cümlem sensin öğretmenim.
Türlü kazanımlar kattın.
Baban seni istiyor dediler.
Sana koştum baba.
Başında bekleşen insanlar dut yemiş bülbül misali.
Yanına yaklaştım,görmüyordun,
Konuşmuyordun,baba
Başkaları benimle konuşuyordu senin yerine
Karadır talihim karadır kara
Ne derman kâr eder,ne de cıgara
Derdimi anlatsam, yare,yarene,
Ah,vahlar dizilir gider semaya
Henüz gelmiş iken kahpe dünyaya
İlk baharda filizlenen dallardaki
Tomurcuklar kadar canlı,kabına sığmayan.
Memleket küçük,olanaklar yetersiz,
Yine de mutluluk arayışı içinde,
Uçurtmalar uçurmak
Sürüklenme korkusu olsa da uçurtmanın ardından
Bir tepenin zirvesinde
Tek tük ağaçlara, cılız otlara arkadaş
Sarp kayalar üzerinde sekerek
Gök yüzüne yakın
Kuş sürülerini uğurlarken
Gidecekleri yere
Umut ekmeğini geçirmiş ele
Bırakmaz bir türlü,söylem nafile
Gerçekleri anlatırsan kendine
Dinlemez ki seni benim umutlum.
İnanmış bin türlü safsatalara
Ey sevdiğim sana sitem doluyum
Kırılırsın diye varmam üstüne
Gözlerin kaçırır gözgöze gelsek
Dut yemiş bülbülüm gülüm nazdadır.
Bülbüller öterdi
Şendi bağlarım
Baykuşlar tüneği
Dala çevirdin
İsyan etsem, Felek
Yağ çekme domuza
Domuz zaten yağlı olur
Aşma haddini asla
Kendini bilen insandır
Halatsız atlamışım uçurumdan aşağı
Ta dibine varasıya yaşamın,
Kayalara çarpa, yosunlara tutuna
Baba halatmış yaşam uçurumundan inerken kullanılan.
Baba sigorta her zorlanmada patlayan,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!