NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Bal yiyenler baldan bıkarmış derler
Bir gün olmasan bilmem ne ederler
Başlar tacı soframızın süsüsün
…Görüyorum doluyor hep çöplükler.
Ne haldeler çok insan izliyoruz
Bir dilime muhtaçlar gözlüyoruz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta