Öyle ucuza kapatmaz hesabı...
Toprağın altı da üstü de buz keserken,
İnsanın en çok içini yakar yalnızlık.
Sokakların bereketi çekilir, kaldırımlar tenhalaşır;
Bir ben kalırım geride, bir de sende unuttuğum aklım...
Geceler uzar da uzar Ekim’de,
Sabaha çıkmak bir ömür sürer sanki.
Rüzgâr camı zorlarken hırçın hırçın,
Sol göğsümün altında o eski yara sızlar.
Hani "geçti" dediğim, "aklıma gelmez" dediğim ne varsa,
Gelir tam ortasına oturur bu zifiri karanlığın.
Ben seni öyle günlük, öyle mevsimlik sevmedim yar...
Ekim’in en acımasız ayazında,
Ellerim ceplerimde, içimde senin yokluğunla dona dona sevdim.
Şimdi ister kış çöksün üstümüze, ister kar yağsın yollara,
Sen benim içimde yanan o hiç sönmeyen yangınsın;
Gözlerini hatırlarım, ısınır şu garip yüreğim...
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 15:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!