Duvarım çatladı, damım su aldı, Gönlüm nice kışın kahrına daldı, Talihim yüzüme gülmeyip kaldı; Ya Rab, bir lokmaya eğme başımı. Geceler uzadı, sabah yol almaz, Dost bildiğim artık kapımı çalmaz, Dünya dar gelse de gönlüm daralmaz; Bir zalim önünde eğme başımı. Yaralı ayağım, yol hâlâ ırak, Gök örtü, taş yastık, bu toprak yatak, Gölge arasam da bulunmaz durak; Yabanda bir kula eğme başımı. Sofram bir ekmeğe kalsın, yok dilek, Hasır döşek olsun, dayanır yürek, Namerde uzanmaz, bükülmez bilek; Kötünün önünde eğme başımı. Bir gün bu bedenim toprağa varır, Adımı güz yeli, kış yeli alır, Geriye ne evim, ne ocak kalır; Secdeden gayrıya eğme başımı.
Ertuğrul Tamer HatipoğluKayıt Tarihi : 18.11.2026 00:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!