Ege Köyleri hemen yanı başımızda ama şehirlinin unuttuğu, adı bile anılmayan yerler. Yosun tutmuş taşlar biçim verilmemiş, sararmış yüzleriyle susar. Kuruyan otlar, çoktan kaderine razı eski kümbetler ve mezarlıklar ağaç çitlerle, ya da alelade taş duvarlarla çevrili sessiz bekleyişler. Ege köylerinde hep aynı sır saklıdır belki zeytin, incir, ceviz, kestane toprağın hafızası gibi kök salmış. Altın sarısı kurumuş otların üstünde yemyeşil dallar yükselir hayat ile ölüm kadar keskin bir zıtlıkla. Ve bir ulu çınarın gölgesinde oturduğunda insan, içine bir huşu çöker serin bir rüzgar dokunur yüzüne, yavaşça fısıldar “Hoş geldin…” Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 11:42:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!