Tüm gecede şafaksız bir gün gibi
Yanıltacak bir işaret aradım güneşin bıraktığı çentikte.
Yanılmanın tam tersini düşündüm hep,
Beklentilerimin beni beklemediğinden emin oldum.
Affetmeyi ermişliğin kuralı saydım;
Göğsümü ortadan ikiye yaran bilirdi beni.
Ermiş değildim, belki asi olabilirdim,
Bildiğinden sanırım, hiç eğdirmedi başımı göğsüne.
Geçmişte bir denk geliş... Bir mümeyyiz asla.
Hiç savaşmadım meydanda, kendimle olanlar hariç.
Payende biri de olmayacak ömrümde, malumunuz.
Güzel kelimeler de beklemeyin sakın gönlünüzü filizlendirecek.
Tesadüf değildir sizinle denk düşüşlerimiz,
Şiirlerde bir tevafuk...
Karşı karşıya getirdi bizi bu karşılaşmalar
Ve görünür kıldı dolaplarınızdaki cesetleri.
Bir çelişki var ki hiçbiriniz öldürmediniz;
Kendi dolaplarınızda kendinizi sakladınız.
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 04:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yarım kalmış bir hikâye, insanı terk etmez; biçim değiştirip şairin zihninde kendi mabedini kurar. Yirmi dördüncü yaşın eşiğinde, aşktan geriye kalan o sessiz yıkıntı ve kendi iç sorgu odalarıma çekilen bir ömür… İnsan, en çok eksildiği yerden çoğalır. Şiir ise ne geçmişi kutsayan bir sığınak ne de teselli üreten bir durak; sadece kendi karanlığıyla yüzleşen bir ruhun aynaya bıraktığı çizik. Kendi dolaplarına saklananların aksine, yarım kalmışlığın ve kendi çıplak hakikatinin peşinde bir arayış bu. Savaş bitmedi, hikâye yazılmaya ve kendi boşluğunda yürümeye devam ediyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!