Zaruri istikamet değildi ki sana geldiğim yollar hepsini bile isteye kalbim kendi seçti
Emindi varacağı yerden sen vardın yaa yolun sonunda uğruna savaşmaya değerdi onun için
Yapma etme gel vazgeç dön bu yoldan dediler ama o kimseyi duymadı söylenenlere güldü geçti
Neleri göze aldı bir bilsen kimlerden caydı duysan aklın şaşardı yalnız seni görebilmek için
Eee o kadarcık kadir kıymet bilirsin artık sende hatrım vardır herhalde kalbin bu kadar kör olamaz
Peşinde avare yüreğim bir gülüşüne deli divaneyken biraz tebessüm etsen kıyamet kopmaz
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta