Örselenmiş sevdalar çile yumağı gibi,
Eskimiş bakışlarda arzu şimşeği çakmaz,
Arkaik tanrıların ıssız sunağı gibi,
Müminler hâyâl olmuş, kurban kanları akmaz.
Sana meftun volkanlar ateşini yitirmiş,
Yanardağ eteğinde renksiz küller gibisin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta