Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
kutlarım canan hanım..etkileyici ve sonunu merak ettiren dizelerdi.. yüreğinize sağlık..saygılar..
Güzel bir öykü... Ama anlatımı ve hele finali ile efsane havasında...
Kaleminize sağlık Sayın Canan Özanaç...
Belki de güneşin türküsü yankılacak tanyelinde...
Rivayet olunur ki;
'Türkü gözlüm' diye sesler duyulacak ahrette.
Güzellikler yaşanmışsa mutlaka anlatılacaktır elbet-dilden dile kuşaktan kuşağa-yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta