Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yazmadım şiirini bu kez sevdamın
Elinden tadına böyle vardım buruk acının
İçinde gülüşün vardı eflatun şarabın
Kalkmayan cenazelerimi şimdi kurtardın. Kaleminin tüm marifetlerini dökmüşsün.kalemin var olsun
Yazmadım şiirini bu kez sevdamın
Elinden tadına böyle vardım buruk acının
İçinde gülüşün vardı eflatun şarabın
Kalkmayan cenazelerimi şimdi kurtardın.
Nefis bir finalle sonlanan hüzün şiiri duyarlıydı, kutlarım Özlem Hanım. Mutluluklar sizinle olsun!(10on)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta