Eflatun Kubbeler Şiiri - Kasım Kobakçı

Fani sırlar fısıldar, eflatun kubbelerden,
Filizlenir feraset, faziletli yerlerden.
*
Fırtınada şahlanmış, gafletin azgın seli,
Fikrimin kalkanıdır, faziletin öz eli.
*
Lütufla kol kanat ger, yaratılmış varlığa,
Leke sürmesin nefer, gönlündeki saflığa.
*
En çetin hasmım nefsim, felaket içindedir,
Fenalığı silen ruh, fazilet içindedir.
*
Benliğini yenen er, parlar ulu göklerde,
Ferah bir sancak olur, yaşar adlar dillerde.
*
Filizlenmiş nice can, bu vefalı toprakta,
Feragatle kök salar, iman her bir yaprakta.
*
Geçit vermez siperler, sinemiz tunçtan kale,
Felç olur her bir zorba, çarparak bu celale.
*
Al şafaklar serilmiş, ülkemin üstüne bak,
Felsefemiz bir olmak, ülkümüz her zaman hak.
*
Sönmeyen bir meşale, gönüllerin imanı,
Fesada fırsat vermez, korur kutlu vatanı.
*
Feda olur nice can, al kanımız çağlasın,
Fezalarda al sancak, dalgalanıp parlasın.
*
Fasılları kapattım, sildim bütün dünleri,
Ferahlayan avcumda, buldum kutlu günleri.
*
Efkarın orduları, kuşatsa dört yanımı,
Ferahlatan hayalin, korur aziz canımı.
*
İltifat etmez gönül, cihanda bir zerreye,
Eşsiz sefadır vuslat, lütuf sunar çehreye.
*
Sende nihayet buldu, bütün arayışlarım,
Şifa veren merhemdir, kutlu yakarışlarım.
*
Yazılacak destanım, en lekesiz zaferim,
Ulu divanım sensin, felsefem ve cevherim.
*
Fani neşe dilemem, gönlümün dergahında!
Fırtınalar koparken, kederin sabahında.
*
Dörtnala koşar atlar, şahlanır hep akınlar,
Zulme direnen ruhu, tutuşturur yakınlar.
*
Yıldızları çözerken, ya da seher vaktinde,
Sabrı yoğurduğum an, secdelerin akdinde.
*
Yoldaş olsan dilemem, ikindi müjdesinde!
Fazılın bir misali, bilgenin cümlesinde.
*
Kahramanlar ölmez, destan yazılan illerde,
Bitmez kutlu eser, yaşar adları dillerde.
*
Felsefesi vefadır, ufku aşan erlerin,
Ferasetle parladı, izleri neferlerin.
*
Fırtınalı gecede, fener olup her sözü,
Karanlığı dağıtır, faziletin ak yüzü.
*
Merasimler kurulur, gönüllerin şehrinde,
Çağlayarak akar su, sadakatin nehrinde.
*
Unutulmaz fedakar, asırlar geçse bile,
Fısıldanır destanı, nesilden nesle dile.
*
Ebedilik mührü, parlar bütün gönüllerde,
Silinmez bu izler, yaşar adları dillerde.
*
Fecrin altın ışığı, vururken tepelere,
Selam durur rüzgârlar, topraktaki erlere.
*
Filiz verir umutlar, çorak kalan bağlarda,
Yankılanır türkümüz, dumanlı dik dağlarda.
*
Kin ve nefret dağılır, hakikatin sesiyle,
Aydınlanır ufuklar, erenler nefesiyle.
*
Bir vasiyet gibidir, bize kalan bu sancak,
Sadakatle koruyan, huzura varır ancak.
*
Mühürlenmiş tarih, şanla dolu beldelerde,
Sönmez bu kutlu nur, yaşar adları dillerde.