Efkar Başımda Şiiri - Salim Erben

Gece çöktü yine, dertler uyandı,
Gönül bir ateşte yandı ha yandı.
Kime el uzattık, kime sığındık?
Vefa dedikleri meğer yalandı.

Kaderin çarkına takıldı ömür,
Yürekte bir sızı, sanki bir kömür.
Gidenler unuttu, kalanlar dertli,
Bu devran böylece döner de sönür.

Salim der ki; dertle harmanlandık biz,
Kendi içimizde gizlendik biz.
Bir acı kahvenin kırk yıl hatrına,
Ömür defterinde tozlandık biz.