Edebyat Çınarı Şiiri - Ömer Tural

Edebiyat çınarı dal attı ülkemize,
Yağmur yağdı, kar yağdı uzanan kökümüze,
Yaradan ilham verdi, his verdi hepimize,
Şiirlerde buluşup ses verdik sesimize.

Kalemler bir sır gibi eğildi defterimize,
Mısralar bir yol oldu döküldü gönlümüze,
Sevdalar, dertler, yârlar değdi hep sözümüze,
Biz şiirde dirildik, şiirle vurduk söze.

Şairlik bir merhemmiş, dokundu yaramıza,
Nice duygular sızdı mürekkep damarımıza,
Hak şahit ki zulmetmiş her kim ki susmamıza,
Biz konuştuk mısraya, dünya sustu yanımıza.

Bir çınar gölgesinde toplandı bütün sözler,
Bazı mısralar ağladı, bazılarını güller,
Bir yanından sevdaydı, bir yanından özler,
Kimi sordu; “Bu yolda kaç defa tökezler?”

Sonra bir gün anladık; şiir aslında bir sır,
Her gönülde başka bir kıyamet koparır,
Her kelime bile bile kalbe hançer saplar,
Yine de vazgeçmeyiz; çünkü şair doğar.

Ömer Tural