Düzmece Şiiri - Kasım Kobakçı

Yapay bir siniyim, şahsıma,
İtimat etme yaldızıma,
Güvenme, parlayan nakışlarıma,
Buğulanmam dahi, düzmece.
*
Bakır titremelerim,
İştahlı duruşum, şaşırtır bünyeni,
Devrilirsin.
*
Tıkırtılarım, şerbete batmış pas gibidir,
Kursağın kavrulur, sezmezsin.
*
Coşkularım palavra, şahsıma ait,
Tutulma cereyanıma sakın,
Sürüklenirsin.
*
Ziyan eyleme, narin kanadını,
Kurutursun.
*
Petek petek, süzül ziyafetlerde,
Hileli soframa güvenme,
Üşürsün.
*
Bel bağlama cismime,
Seni ağırlıyorum, deyişlerime.
*
Bilahare bilahare,
Zatın da, şahsım misali sızlarsın,
Katlanamam..