Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çiçekli asker bavulu gibi:))))
H
A
R
İ
K
A
B
İ
R
S
E
R
B
E
S
T OKUDUM.
TEBRİKLER.
SELAM VE DUA İLE.
İçinde bulunduğunuz günün yaşantısını güzel duyurmuşsunuz.Duygulayıp düşündüren dizeler..
Hallerin paylaşımı şiirinizi tebrik eder,başarılarınızın devamını dilerim.Sevgilerimle esen kalınız.
Erdoğan Vural
' Günün hüznü kaleme, kağıda yansımıştır, en büyük özgürlüğümüzde sövmek baş köşede yerini almıştır, bazen deşarj olmak için sövmekte gereklidir.'
Hüznünüzü atın gitsin. Tebrikler, selamlar.
harikaydi ...akici ve duygulu...tebrikler
Söv gitsin üstad rahatlarsın...
TEBRİKLERİM VE TAM PUANLA SELAM VE DUA.KALEMİNİZ DAİM OLSUN.
Tebrikler akıcı dizeler sizi kutlarım
Yorum yazmamaya karar veriyorum; Orhan Veli şiir türünün değişik bir versiyonunu görüyorum...kararımdan vaz geçiyorum. Geçtim bile:)
Nereden aklınıza geldi 'çiçekli asker bavulu gibi' düşmek...sözleri dökmek. ( Bu da sorulur mu? Tabi ki akla bir fikir gelecektir.) Saygılar!
Selçuk kardeşim.
Çok güzeldi.
Tebriklerimle.
Selam ve dua
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta