Duy Sesimi Şiiri - Ferdi Pekdemir

Ferdi Pekdemir
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Duy Sesimi

Duy sesimi, ben mi? Ben olmayan vicdanının en ücra köşesiyim.
Yüreğimin dört bir yanını ayrılığınla yangın yeri ettiğin ben.
Hani şu aşkına en zehirli kelimelerini savurduğun ben.
Duy sesimi, ben mi? Ben olmayan vicdanının en ücra köşesiyim.

Duy sesimi, ben mi? Ben içine sevgi kırıntısı düşmemiş yüreğinin tam ortasıyım.
Gözlerini izlerken hayallere daldığım, bu hayalleri başına yıktığın ben.
Mutlu olman için, kalbini avuçlarına bırakan, herseyini sana adayan ben.
Duy sesimi, ben mi? Ben içine sevgi kırıntısı düşmemiş yüreğinin tam ortasıyım.

Duy sesimi, ben mi? Ben sevgiyi görmeyen, bana kör olan gözlerin.
Saçlarını mesken tutmuş birini, saçlarından mahrum ettiğin ben.
Gamzelerine gülücük kondurduğum için gamzelerinden mahrum ettiğin ben.
Duy sesimi, ben mi? Soran olursa uğruma ömrünü adamış, bir gülüşüme teslim olacak biri dersin.

Ferdi Pekdemir
Kayıt Tarihi : 25.7.2016 20:19:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!