duy ey gönül vicdanın feryadını duy!
ve inle!
“perdeler kapalı eyvah, perdeler simsiyah, etraf kapkaranlık”
de ve perişan ol,
ol ki, akılın önüne çekilen setler yıkılsın,
ve yerle bir olsun ve dahi kaybolsun!
kaybolsun ki, duysun tüm ruhun,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Ateş olmayan yerden duman tütmezmiş önce ateşi yakmak gerek tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta