Ilmek ilmek örüldükce cözülüyor yerden gökyüzü
Damar damar topragin sisli bugusu asvalt sehrin karanligina karisiyor
Dügüm dügüme bir ilik, acildikca hicbir yerin kapisi bucagi
Bakilmis gözlenmis sonbahar sonrasi ayaz
Ayak seslerini susmus bir ciranin derin iniltilerinden taniyan, yaprak tenha
Dallar ucurum ucuruma körebelik yansimasi
Calilarin arasindan kendine uzanmak istercesine yorgun sandalyeler
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta