Adam duvara bakiyordu aydinlikta.
Adam duvara akiyordu...
Adam duvara sesleniyordu gözleriyle.
Adam duvara bagiriyordu hisleriyle.
Adam bir iyice bakiyordu duvara acikli,
Adam duvara bakiyordu,duvar kapkara!
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Merhaba Yakup Bey.Sabah oluyordu duvarda adamla,
Hala bakiyordu duvara öylece...
Adam,bir adam,
Adam gibi duvara agliyordu!
Adami duvar anliyor gibi...
İnsanların bazen nekadar çaresiz olduğunu ne güzel anlatmışsınız mısralarınızda. Kimi zaman bir dost bulamıyor kişiler. Yüreğinize ve kaleminize sağlık efendim. Menekşe Gülay
çok ilginnç bir şiir okudum sayın İcik emek ve yüreğinize sağlık diyorum
Sen hiç duvarlarla konuşan insanlar gördünmü can dostum ...Ben gördüm dört duvar içinde yaşayan ve derdini duvarlara anlatan mahkumların içindeyim ve onları daima görüyorum...Duvarlar arkadaştır, duvarlar ana babadır, duvarlar yardır sevgilidir onlar için.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta