Bu dünyaya beni, yapsada vezir,
Yolsuza yolumu, düşürme benim.
Mutlaka sonunda, hep eder rezil,
Yolsuza yolumu, düşürme benim.
Güvenemem inan, ben çifte teke,
Eridim tükendim, dert çeke çeke,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Tebrikler Üstadım!
Duygu yüklü, hikmet dolu, pek güzel bir şiirdi.
Her şeyin gönlünüzce tecellisi dileğiyle.
Tam puanla listemde..
Selam ve muhabbetler.
Tebrikler Üstadım!
Duygu yüklü, hikmet dolu, pek güzel bir şiirdi.
Her şeyin gönlünüzce tecellisi dileğiyle.
Tam puanla listemde..
Selam ve muhabbetler.
Her zaman olduğu gibi bu şiirinizde mükemmel Remzi bey.Şiirinizi severek ve iştiyakla okudum.Sizi ve kaleminizi tam puanımla içtenlikle kutluyorum...Saygılar...
Gene damardan işlemişsin deygularında. Muhanet ve de ihanet insan denen yaratığın en büyük zaafı. Her an saldıracaklar gibi yaşıyoruz. Kedi ve köpek besleyenlerin sayısı çoğaldı. Her an insan denen hayvanın tehlikelerine karşı evcil hayvanlara sığınır olduk. Güzel şiirlerin hep konuşturuyor beni. Sevgilrimle.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta