Ölüm;sana sevdiklerin kadar uzak,kin beslediklerin kadar yakın.
Annesinin elini bir anlık bırakmış ve uluorta kaybolmuş bir çocuğun korkusuyla düşünüyorum.
İçime düşen o soğukluk,o kaygı,o ürperti,o...
Düşünüyorum işte.
Kimsenin sanki yokmuşçasına davrandığı şeyi,ölümü düşünüyorum.
Kaskatı kalmam,
Hayasızca korkum bundandır.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta