Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Ölgün topraklara kök salmaya çalışıyorum,
Öylece akıp gidiyor hayat…
Ne zaman bir aşk eksem, hep uzakları biçiyorum,
Boğuşmaktan yorgunum boğazımdaki iple,
Hayallerimi alaşağı ediyor…
Aranıyorum,
Bir umut, bir umut olmalı şurada bir yerlerde,
Tutunamadığım
Bir daha tutmaya şansımın olmadığı,
O yârin ellerinde yokluk…
Yorgunum,
Kendime dönüyor, düşünüyorum…
Kutlarım, harikaydı… Ömrü uzun olsun sevgili şairemin…
Nicelerine…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta