Düşünüyorum, nedir insanı mutlu etmeye yeten diye...
Düşünüyorum, neden yetenler bizden hep uzak diye...
Düşünüyorum, göğsümün tam ortasındaki bu ağırlık neyin nesi diye...
Düşünüyorum, vakitsiz ağlamak isteyişim ne diye...
Düşünüyorum, fark ediyorum sonra düşünemediğimi
Üşüyorum, sırtımı karlara yaslamışım sanki
Halbuki hiç bunu yapmamıştım.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Kimim sordum perişan oldum soldum aşka doğdum, esenlikler dileklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta