Bir “cennet” düşünürüm, mazlumlara vatan olsun.
Bir “cehennem” düşünürüm, kâfirlere barınak olsun.
Bir “hayat” düşünürüm, insanlar onda mutlu olsun.
Bir “gün” düşünürüm, her ânı aydınlık olsun.
Bir “memleket” düşünürüm, insanlık onda değer bulsun.
Bir “devlet” düşünürüm, güçlü ama âdil olsun.
Bir “yönetici” düşünürüm, cesur ve merhametli olsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta