9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ayrılığın pençesinde, esir oldu gönlüm,
Acılarımla kavrulsam bile, bilen yok halim.
Hiç kimse dinlemedi, en azından pes ettim,
Ömürden bir gün daha bitti ve şimdi gece.
*
Koca bir denizi yutmuş gibi, dipsiz,
Hep bana gülümserken, çiçekler yalnız,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta