Ne canlar çatlattım soğuk suyumla,
Oturup ağladım dostlar gidince,
İfratla övündüm soyum sopumla,
Oturup ağladım canlar kaçınca.
Doğru sanıp eğrilere sarıldım,
Doğru sanıp yalanlara sarıldım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beni arkadaşınız olarak görme nezaketinde bulunmanız bile derin düşüncelere sevk etti beni..
beni ile başlayıp beni ile biten bütün cümleler seni anlatır aslında ya rabbi..
( düşünmek nazarsız bakmaktır )
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta