Belki de inandığı şey doğruydu, belki de baştan aşağı yanlıştı, kim bilir
Ama doğruluğundan ziyade bir alışkanlık, örfi bir adet gibi bakıyordu olaya
Nesiller boyu süre gelmiş bir masalı dinler gibi dinliyor
Öğretilen kahramanları kutsuyor, olayları sanki yaşamışçasına hafızasına kazıyordu
Sahiplenilmiş her dürtü diğerini ötekileştirir, olayı trajik yapanda bu zaten
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta