Belki de inandığı şey doğruydu, belki de baştan aşağı yanlıştı, kim bilir
Ama doğruluğundan ziyade bir alışkanlık, örfi bir adet gibi bakıyordu olaya
Nesiller boyu süre gelmiş bir masalı dinler gibi dinliyor
Öğretilen kahramanları kutsuyor, olayları sanki yaşamışçasına hafızasına kazıyordu
Sahiplenilmiş her dürtü diğerini ötekileştirir, olayı trajik yapanda bu zaten
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta