Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kifayetsizdir oğul,yazılan bu kıtalar
Ölümlere eş olur,o en küçük hatalar
Düşenin dostu olmaz,böyle demiş atalar
Ne yanında bir dostun,ne bir arkadaş kalır
“ŞAHİNİ”yim gerçekler,işte böyle acıdır
baba ile kardeşler, başımızın tacıdır
gerçekte yara saran,ana ile bacıdır
Ne yanında bir dostun,ne bir arkadaş
başarılı bir çalışma meydana gelmiş akıcı bir şiir yüreğinize sağlık
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta