Bir vahasin colun ortasindaki guzel
Ay isiginda parlayan yakamozler kadar ozel.
Her gorusunde bin kere olmekmidir bedel?
Yoksa seni gorupte kavusamamakmidir ecel?
Kalbim sana karsi koymaya malesef engel.
Diyebilsemki keske hadi nazlanma gel!
Seni sevdigimi sen de bu bana yater............
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta