DÜŞ ve MAVİ
Bir gün doğumu,
Düştün aklımın en ince koyuna
Fısıldıyordu alaca kuşlar güneşin kulağına, gizlimi saklımı
Bir şarabın mor rengi gibi akıyordu saçların tuvalden
Bir görünüp bir kaybolurdu, ahir
Bir gelip bir gidiyordu yanıma, evvel.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta