Bir düşün serzenişi vardı,
Yalnızlığın gölgesinde akıp giderken zaman.
Hayatın kalbe zarar sözleri vardı,
İnkar etmeye kalksan vuruyordu an ve an!
Düşünmekten vazgeçmiş bir düşünür vardı,
Tam da benliğimde, hem de hayale aldanır cinste!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta