9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Neredesin,
Gün batarken dağlara.
Senin için,
Çam kozalağı topladım.
Ayrık otu tohumları cebimde.
Karınca izlerine düştüm,
Tek başıma çıkamıyorum.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




düş ama gerçek olabilecek kadar anlamlı... ve her benzetme doğa ile bütünleştiğinden mükemmel...
terbikler İsmet Bey...selam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta