Koskoca bir evrende kum kadar insanla yalnız kaldık
Olmayınca zorlasaydık olunca hiç zorlanmazdık
Baharda açan çiçekler güne gülümserken
Biz toprağın altında kalan kök kısımlarıydık
Bir sessiz uçak dumanı gibi göklerde asılı kaldık
Burada ne bulutlar ne de uçan kuşlar tanıdık
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta