Koskoca bir evrende kum kadar insanla yalnız kaldık
Olmayınca zorlasaydık olunca hiç zorlanmazdık
Baharda açan çiçekler güne gülümserken
Biz toprağın altında kalan kök kısımlarıydık
Bir sessiz uçak dumanı gibi göklerde asılı kaldık
Burada ne bulutlar ne de uçan kuşlar tanıdık
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta